PQQ

39.60 incl. BTW

HERSTEL JE ENERGIE MET PQQ

Indicaties

PQQ heeft een nutritioneel belang en heeft vele fysiologische effecten. Het verhoogt de mitochondriale functie en activeert AMPk. Hierom is het waarschijnlijk dat PQQ een positief effect heeft op allerhande gezondheidsproblemen. (Akagawa 2016)

Preklinische onderzoeken en initiële klinische evaluatie geven inderdaad aan dat PQQ een breed scala aan klinische toepassingen heeft. PQQ-suppletie kan met name uitkomst bieden bij problemen die veroorzaakt worden door een verlaagde mitochondriale functie.

Hierbij valt te denken aan (vroegtijdige) veroudering, metabole stoornissen zoals obesitas, insulineresistentie en diabetes type 2 en chronische degeneratieve aandoeningen, waaronder de ziekte van Alzheimer en Parkinson. (Bauerly 2011; Akagawa 2016)

 

Klinische toepassingen

  • Mitochondriale insufficiëntie en disfunctie
  • Chronische ontsteking
  • Eventueel verminderde vruchtbaarheid (Harris 2013)
  • PQQ-deficiëntie verlaagt het metabolisme, het is mogelijk dat suppletie het metabolisme verhoogt met eventueel gewichtsverlies tot gevolg. (Bauerly 2011)
  • Hoog cholesterol- en triglyceridengehalte in het bloed

In een onderzoek ontvingen deelnemers met een LDL boven de 140 mg/dl 6 weken PQQ-suppletie. Het totaal- en LDL-cholesterol daalden significant, waarschijnlijk door de activatie van AMPk. (Nakano 2015)

  • Insuline-resistentie en onvoldoende controle over de bloedsuikerspiegel

De mitochondriale disfunctie bij diabetes is nauw verwant aan de mate van hyperglykemie en leefstijlfactoren. (Bhatti 2017) PQQ-deficiëntie verhoogde in dierstudies het glucose- en lipide niveau in het plasma, verminderde de hoeveelheid mitochondriën in de lever met 20-30% en verhinderde de mitochondriale respiratie. Suppletie met PQQ draaide deze mitochondriale veranderingen en metabole stoornissen terug en verbeterde het lipidenprofiel van diabetische ratten aanzienlijk. (Stites 2006; Bauerly 2011)

  • Neurodegeneratie
  • Beroerte

In meerdere experimentele diermodellen verminderde PQQ de kans op een ernstige beroerte, daarbij kan het de hersencellen beschermen tegen oxidatieve schade in beroertemodellen. (Stites 2000)

  • Parkinson en Alzheimer

PQQ vermindert mutatie van het DJ-1-gen en ontwikkeling van alfasynucleïne waardoor het kan beschermen tegen Parkinson. (Akagawa 2016; Kim 2010) Het beschermt tevens de zenuwcellen tegen bèta-amyloïde-eiwit, in verband gebracht met de ziekte van Alzheimer (Akagawa 2016; Kim 2010)

  • Cognitieve achteruitgang en versnelde veroudering

PQQ kan gebruikt worden om het energieniveau en de cognitie te verbeteren via een verbeterde mitochondriale functie.

Cognitieve stoornissen veroorzaakt door chronische oxidatieve stress verminderen de prestaties bij geheugentests en verbeteren in diermodellen bij PQQ-suppletie (Akagawa 2016)

In verschillende studies is de cognitieve functie, bij gezonde en vergeetachtige deelnemers, onderzocht. PQQ bleek op zichzelf in dier- en mensmodellen al effectief om het (werk)geheugen en het leervermogen te verbeteren, in combinatie met CoQ10 werden nog betere resultaten waargenomen. Tevens is verbetering in vitaliteit, vermoeidheid, spanningsangst, depressie, woede, vijandigheid en verwarring waargenomen, in combinatie met verminderde slaperigheid bij het ontwaken en verbeterde inslaap- en slaaptijd. Deze verbeteringen correleerden met veranderingen in de cortisol-ontwakingsrespons.(Akagawa 2016; Nakano 2009; Koikeda 2011; Nakano 2012)

  • Verminderd uithoudingsvermogen

Zowel PQQ-suppletie als training worden geassocieerd met mitochondriale biogenese, daarom is het aannemelijk dat een combinatie van beiden een synergetisch prestatie-verhogend effect kan hebben. Mogelijk vergroot PQQ-suppletie het uithoudingsvermogen.(Hwang, 2018)

Bijwerkingen

Er zijn geen bijwerkingen of toxische reacties bekend bij gebruik van de aanbevolen hoeveelheid PQQ. Dit is gebleken uit een dubbelblind vier weken durend onderzoek met een dosis van 20 of 60 mg/ dag of placebo gedurende 4 weken. Hierbij is niet alleen de subjectieve waarneming gemeten, maar tevens de urinaire concentratie van NAG, een biomarker voor renale tubulaire schade. Het NOAEL-gehalte ligt op 100 mg/ kg lichaamsgewicht per dag gedurende 90 dagen. (Liang 2015; Nakano 2013)

NB: PQQ is niet onderzocht bij zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven.

Interacties

Er zijn geen interacties met anderen supplementen en geneesmiddelen bekend bij gebruik van PQQ in de aanbevolen dosering. (Liang 2015; Nakano 2013)

Dosering

De geschatte inname van PQQ uit voedingsmiddelen is waarschijnlijk lager dan 500 μg. Voor therapeutische effecten kan echter veel meer geadviseerd worden.

De huidige aanbevolen dosering van 10-20 mg PQQ per dag bij mensen is gebaseerd op de equivalente dosis bij dieren, die consistent verschillende mitochondriale functies heeft verbeterd. Er zijn klinische en observationele onderzoeken die deze dosering rechtvaardigen.

Synergisme

Voor het effect op de cognitieve functies kan een combinatie met CoQ10 een synergetisch effect hebben. (Nakano 2009) Ook duurtraining en PQQ zouden een synergetisch effect kunnen hebben.

Categorieën: ,

Beschrijving

HERSTEL JE ENERGIE MET PQQ

pyrroloquinoline quinon

Beschrijving

In 1979 werd pyrroloquinoline quinon geïdentificeerd, een verbinding verwant aan de b-vitamines. Het wordt afgekort als PQQ en ook weleens methoxatin genoemd, of vertaald als pyrroloquinoline-chinon. PQQ stimuleert groei en is essentieel voor het functioneren van de mitochondriën. Dit zijn celorganellen waarin verbranding plaatsvindt waardoor ATP wordt aangemaakt, wat een belangrijke rol speelt bij onze energievoorziening. Het is gebleken dat PQQ, evenals NAD en FAD, fungeert als co-enzym voor reductie-oxidatie-reacties. (Stites 2000)

 

PQQ was de eerste van vier ortho-quinon cofactoren (o-quinonen), afgeleid van tryptofaan en tyrosine, die ontdekt werd. Al deze o-quinonen worden door bepaalde redoxenzymen, de quinoenzymen, gebruikt als cofactoren. Zo worden biochemische reacties gekatalyseerd. (Salisbury 1979; McIntire 1998) PQQ maakt in bacteriën de krebscyclus, voor vorming van energie, mogelijk. (Goodwin 1998) Het lijkt er echter op dat zoogdieren geen PQQ kunnen bio-synthetiseren. Het werd tot nog toe enkel gevonden als een niet-covalente cofactor in bacteriële enzymen. De o-quinonen die later werden ontdekt zijn, in tegenstelling tot PQQ, covalent gebonden aan de enzymen die zij dienen. (Stites, 2000)

 

PQQ wordt om te beginnen aangetroffen in moedermelk. Daarnaast lijkt het waarschijnlijk dat micro-organismen de belangrijkste bron zijn voor zowel planten als dieren. Echter, de gewone bacteriestammen in het darmkanaal lijken maar weinig PQQ te synthetiseren. Dit maakt voedsel de belangrijkste bron. Het werd in alle geanalyseerde plantaardige voedingsmiddelen aangetroffen, maar vooral in groene paprika, kiwi, papaja, peterselie en tofu. Deze voedingsmiddelen bevatten 2–3 µg per 100 g. Groene thee bevat ongeveer dezelfde hoeveelheid per 120 ml. Geschat wordt dat mensen gemiddeld 0.1–1.0 mg PQQ per dag binnenkrijgen. De aanwezigheid ervan in de voeding en de negatieve effecten van het schrappen uit de voeding doet denken dat het gaat om een vitamine, ofwel essentiële of nuttige voedingsstof. (McIntire, 1998; Kumazawa, 1995)

 

Evenals bij essentiële voedingsstoffen reageert het immuunsysteem op een laag PQQ-niveau: een PQQ-tekort gaat gepaard met meerdere defecten in de immuunfunctie, witte bloedcellen verliezen hun capaciteit om adequaat te reageren. Het weglaten van PQQ uit een zoogdier-dieet heeft bovendien groeistoornissen en een verminderde en abnormale reproductieve functie tot gevolg. (Stites 2000; Akagawa 2016; Harris 2013) Daarentegen dient gesuppleerd PQQ als cofactor voor de enzymen die betrokken zijn bij cellulaire groei, ontwikkeling, differentiatie, overleving en andere cellulaire functies. PQQ verbetert de energieproductie doordat het directe invloed heeft op sleutelenzymen in de mitochondriën. (Chowanadisai 2009) Tot nu toe hebben onderzoeken zich hoofdzakelijk gericht op het vermogen van PQQ om het geheugen en de cognitie te beschermen bij ouder wordende dieren en mensen.

Werking

Biochemie en farmacokinetiek

Zoals beschreven werkt PQQ bij zoogdieren als een redox-cofactor. Het gaat dus op een belangrijke verbinding die uit de voeding dient te worden opgenomen. Het lijkt erop dat PQQ gemakkelijk geabsorbeerd wordt, de absorptie kan variëren van twintig tot tachtig procent. (Smidt 1991)

 

Het bijzondere aan PQQ is niet alleen dat het niet covalent gebonden is aan de enzymen die het dient, het is bovendien in een veel grotere mate dan andere antioxidanten in staat om herhaaldelijke oxidatie- en reductiereacties te katalyseren. Zo is PQQ, door zijn stabiele karakter, honderd tot duizend keer efficiënter dan de andere o-quinonen.

Dezen hebben de neiging om zelf te oxideren of te condenseren tot inactieve vormen. (Harris 2013)

Als redox-cofactor beschermt PQQ tegen mitochondriale schade. Echter, het beschermt de mitochondria niet alleen tegen oxidatieve stress het bevordert tevens de mitochondriogenese, de spontane generatie van nieuwe mitochondriën in verouderende cellen. (Chowanadisai 2007) Hierdoor verbetert de mitochondriale functie enorm.

Na PQQ-suppletie is er sprake van een relatieve afname in mitochondriaal gerelateerde tussenproducten en metabolieten in de urine. Dit wijst op een verhoogde mitochondriale efficiëntie. Ook een onderzoek met 10 menselijke deelnemers tussen van 21 tot 34 jaar, die eerst 0,22 en toen 0,3 mg PQQ per kg lichaamsgewicht gesuppleerd kregen, wees dit uit. De bloedniveaus van de ontstekingsmarkers plasma C-reactief proteïne en interleukine-6 daalden significant. Bovendien waren de veranderingen in urinemetabolieten consistent met verbeterde mitochondria-gerelateerde functies.

 

Dit lijkt er op te wijzen dat de effecten die PQQ op dieren heeft overeen komen met de effecten die het op mensen heeft. Talrijke dierstudies wijzen uit dat PQQ het vermogen heeft om de mitochondriale energieproductie te verbeteren. (Harris, 2013)

 

Mechanismen

PQQ heeft mogelijk farmacologische effecten via activering van AMP-kinase, een enzym dat in levende cellen wordt gevonden en dat dient als een regulerende ‘hoofdschakelaar’ in het energiemetabolisme.

 

De volgende mechanismen zijn gevonden bij dierstudies:

 

  • Orale suppletie van o-quinonen verhoogt de gevoeligheid van B- en T-cellen voor mitogenen, waardoor hun celdeling wordt bevorderd en de afweer verbetert. (Cheng 2014)
  • PQQ wekt fosforylering op en activeert CREB, resulterend in een  verhoging van mitochondriale biogenese en functie. (Chowanadisai 2009; 2010)
  • PQQ verbetert insulinesignalering en de glucoseopname door de translocatie van GLUT-4 (glucose transporter). Hierdoor verbeterde de glucosetolerantie bij muizen. (Akagawa 2016)
  • Door de activering van AMP-kinase wordt vermoedelijk het LDL-cholesterol verlaagd. (Akagawa 2016)
  • PQQ is een effectieve antioxidant die de mitochondria niet alleen beschermt tegen de gevolgen van oxidatieve stress en tegen inactivatie van de mitochondriale ademhalingsketen. (Stites 2000)
  • Behandeling met PQQ verlaagt het gehalte van het glucocorticoïde cortisol. Dit leidt tot daling van het ontstaan van cataract, mogelijk via het herstel van glutathion niveaus, die verlaagd zijn als reactie op cortisol. (Stites, 2000; Nishigori 1993; Urakami 1997).

 

De hersencellen en hersenfunctie worden op verschillende manieren beschermd door PQQ:

  • De hemoglobineconcentratie verhoogt en de zuurstofverzadiging van het weefsel reduceert in de rechter prefrontale cortex (getest met tNIRS), resulterend in een verbeterd zuurstofgebruik in de prefrontale cortex, verbeterde cerebrale doorbloeding en cognitieve functie. (Nakano 2016) dit is gebleken uit een 12 weken durend onderzoek onder twintig gezonde deelnemers van vijftig tot zeventig jaar die dagelijks 20 mg PQQ ontvingen.
  • Het blokkeert de vorming van iNOS, dit is een belangrijke bron van reactieve stikstofcomponenten, die schadelijk zijn voor hersencellen (Rucker 2009)
  • Het gaat de strijd aan met toxines, waaronder kwik, glutamaat en oxidopamine. Hiermee beschermt het de hersenen tegen neurotoxiciteit. De productie en afgifte van zenuwgroeifactor (NGF) wordt gestimuleerd, waardoor de groei, het onderhoud en de uitbreiding van bepaalde neuronen wordt gereguleerd. PQQ verbetert ook de synthese en secretie van de neurotrofine zenuwgroeifactor in bepaalde humane- en muizencellen. In vivo veroorzaakt PQQ een bijna 2-voudige toename van zenuwgroeifactor in de neocortex van het brein van knaagdieren. (Stites, 2000; Akagawa 2016)
  • Het beschermt tegen de mutatie van het DJ-1-gen en voorkomt de ontwikkeling van alfasynucleïne.
  • Het beschermt de zenuwcellen tegen de schadelijke effecten van bèta-amyloïde-eiwit. (Akagawa 2016; Kim 2010)

http://naturafoundation.nl/?objectID=45&action=pdf&id=41775

Extra informatie

Gewicht 200 g